Spesifik fobi, belirli bir nesne ya da durum karşısında (yükseklik, kapalı alan, uçak, iğne, örümcek, köpek gibi) duyulan, tehlikenin gerçek boyutuyla orantısız, aşırı ve inatçı bir korkudur. Kişi bu korkunun mantıksız olduğunu çoğu zaman bilir, ama yine de kontrol edemez.
Spesifik fobide korkulan uyaranla karşılaşmak ya da karşılaşma ihtimali bile anında yoğun kaygı, hatta panik benzeri tepkiler yaratır. Kişi bu tepkiyi yaşamamak için korktuğu durumdan sistematik olarak kaçınır; bu kaçınma yaşamını sınırlayacak boyuta ulaşabilir.
Bilimsel temeli
Fobilerin oluşumunda öğrenme süreçleri merkezi bir rol oynar. Klasik koşullanma yoluyla nötr bir uyaran (örneğin köpek) olumsuz bir deneyimle eşleşebilir; ardından kaçınma, korkuyu pekiştirir. Amigdala temelli tehdit devreleri bu tepkilerin hızlı ve otomatik olmasını sağlar. İnsanların yılan, örümcek, yükseklik gibi evrimsel olarak tehlikeli uyaranlara daha kolay fobi geliştirmesi, hazır olma (preparedness) kuramıyla açıklanır.
Günlük hayatta
Uçak fobisi olan biri iş fırsatlarını kaçırabilir, iğne fobisi olan biri gerekli tıbbi işlemleri erteleyebilir, yükseklik fobisi olan biri belirli mekânlardan uzak durabilir. Fobi genellikle “saçma bir korku” diye küçümsenir, oysa kişinin hayat kalitesini ciddi biçimde etkileyebilir.
Spesifik fobiler genellikle korkulan uyaranın türüne göre gruplandırılır: hayvan tipi (köpek, örümcek), doğal çevre tipi (yükseklik, fırtına), kan-enjeksiyon-yara tipi ve durumsal tip (uçak, asansör). Kan-enjeksiyon fobisi diğerlerinden ilginç bir biçimde ayrılır: burada kalp hızının önce yükselip sonra ani düşmesiyle bayılma görülebilir; oysa çoğu fobide beden yalnızca yüksek uyarılma hâlindedir. Fobiler çocuklukta sık başlar ve bir kısmı kendiliğinden hafifleyebilir. Kişinin korkusunun mantıksız olduğunu bilmesine rağmen kontrol edememesi, fobinin bilinçli düşünceden değil, hızlı tehdit sisteminden kaynaklandığını gösterir. Bu nedenle fobiyle mücadelede kişiyi mantıkla ikna etmeye çalışmak yerine, sinir sisteminin yeniden öğrenmesine olanak tanıyan yöntemler kullanılır. Korkuyla güvenli biçimde yüzleşmenin mümkün olduğunu deneyimlemek, kişiye hem rahatlama hem de kendine güven kazandırır.
Spesifik fobiler, psikolojik sorunlar arasında en yüksek iyileşme oranına sahip olanlardandır. Korkulan uyaranla kademeli ve güvenli biçimde yüzleşmeyi içeren maruz bırakma terapisi çoğu kişide kısa sürede belirgin rahatlama sağlar. Korkuyla yüzleşilebileceğini deneyimlemek, kişinin kendine güvenini de tazeler.
Fobilerin koşullanma yoluyla öğrenilmesine John B. Watson'ın klasik çalışmaları, evrimsel hazır olma kuramına Martin Seligman katkı sunmuştur; maruz bırakma tedavisi davranışçı terapi geleneğine dayanır.