Çocuklarda kaygı nasıl görünür?
Yetişkinlerden farklı olarak çocuklar kaygıyı sözle anlatmaz; bedensel yakınmalar (karın/baş ağrısı), davranış (kaçınma, inatlaşma, ağlama, uyku sorunu) ve bağımlılık (ebeveynden ayrılamama) olarak gösterir. Bu tarama üç yaygın boyutu değerlendirir: ayrılık kaygısı (ebeveynden/evden ayrılma korkusu), genel kaygı (sürekli endişe, felaket senaryoları) ve sosyal kaygı (akran ve topluluk ortamlarından çekinme).
Ne zaman önemsemeli?
Belirli korkular (karanlık, yabancı) çocukluğun normal parçasıdır ve genellikle geçicidir. Kaygı; süregeldiğinde, çocuğun günlük yaşamını (okul, arkadaşlık, uyku) kısıtladığında ve yoğun sıkıntı yarattığında önem kazanır. İyi haber: çocukluk kaygısı, erken ele alındığında en iyi yanıt veren durumların başında gelir.
Kaynak: Birmaher ve ark.’nın SCARED (Screen for Child Anxiety Related Disorders) ebeveyn formu geleneğinden uyarlanmıştır; araştırma ve taramada serbestçe kullanılır. Tanı koymaz.