İpucu: “Şimdiki zaman”da yaz — “...yapıyorum, ...hissediyorum” — ve gerçekçi kal: fantezi değil, emekle ulaşılabilir en iyi hâl.
Kendini birkaç yıl sonrasında hayal et: her şey makul ölçüde, olabildiğince iyi gitti. Hedeflerine emek verdin ve karşılığını aldın. O hayatı üç alanda, şimdiki zamanda ve ayrıntıyla yaz.
İpucu: “Şimdiki zaman”da yaz — “...yapıyorum, ...hissediyorum” — ve gerçekçi kal: fantezi değil, emekle ulaşılabilir en iyi hâl.
“En iyi olası benlik” yazmak boş bir hayal kurma egzersizi değildir; üç şey yapar. Birincisi, hedeflerini netleştirir — belirsiz “daha iyi bir hayat” isteği, somut bir resme dönüşür. İkincisi, iyimserliği çalıştırır: dikkati tehditlerden olasılıklara kaydırır. Üçüncüsü, bugünkü seçimlerine bir pusula verir — o gelecekteki insana bugünden atılacak adımlar görünür olur.
Egzersizi güçlü kılan yazmanın kendisidir: düşünce dağınık kalır, yazı düzenler. Birkaç gün üst üste 10–15 dakika yazmak, tek seferden daha etkilidir. Bitirince kendine tek bir soru sor: bu resme bu hafta atabileceğim en küçük adım ne?
“En iyi olası benlik” (best possible self) egzersizini sosyal psikolog Laura King 2001’de yayımladığı çalışmayla literatüre kazandırdı; yaşam hedefleri hakkında yazmanın iyi oluşu artırdığını gösterdi. Sonraki çalışmalar (Kennon Sheldon ve Sonja Lyubomirsky dahil) egzersizin özellikle iyimserliği ve olumlu duyguyu artırmada tutarlı biçimde etkili olduğunu bulmuştur. Kökleri James Pennebaker’ın dışavurumcu yazma araştırmalarına uzanır.
Bu bir pozitif psikoloji egzersizidir; tedavi yerine geçmez. Geleceği hayal etmek şu an çok zor geliyorsa bu bir tembellik değil, yorgunluk işareti olabilir — kendine nazik ol.